Gewoon ‘doen’

‘Je moet het gewoon doen’ zei de ene uitgebluste moeder tegen de andere. Ik belandde in een online gesprek over verminderde zin in seks, na het krijgen van een kind.

Iedereen had er een oplossing voor en er leken twee kampen te ontstaan. Kamp ‘trek gewoon een mooi lingeriesetje aan en maak zin’ en kamp ‘stuur hem naar de badkamer met zijn eigen probleem’.

Vrouwen zijn van oudsher  geneigd zich te schikken. Eeuwenlang voldeden we aan onze ‘huwelijkse plicht’ bij zin en tegenzin, zonder te mopperen.  Gelukkig hebben we sinds enkele decennia het feminisme, we komen nu voor ons zelf op! Sommigen van ons kunnen dat enorm goed en sturen dan onze man naar een hoekje in het huis waar hij niet lastig is. Liefst schaamt hij zich ook nog voor zijn behoefte. Wij hebben ons tenslotte ook jarenlang geschaamd.

Maar willen we wraak? Of willen we verbinding?

Ook als therapeut of psycholoog ben je al snel geneigd om het probleem te willen oplossen. Soms is ‘gewoon doen’ best een goed advies. Soms is ‘gewoon niet doen’ ook een goed advies. Om te weten wat het beste advies is, moet je afstemmen op de mensen die je voor je hebt. Op hun verhaal, hun pijn, hun angst of afgewezenheid. Zelden gaat het alleen maar over seks.

En laat afstemmen op elkaar, nu net de oplossing voor dit probleem zijn. Altijd.

Een collega-therapeut  van me vertelde eens, temidden van een groep vrouwen, dat zijn vrouw soms gewoon zin maakte voor hem. En dat ze dat prima vonden allebei. Stel je voor.

Het is een beetje zoals dat je geen grapjes mag maken over Joden, of Afrikanen, tenzij je er zelf één bent. Alle vrijgevochten geëmancipeerde  vrouwen stonden direct op hun achterste benen. Dat hij als man zoiets ongevoeligs durfde te zeggen! Kon hij het niet gewoon respecteren als zijn vrouw geen zin had?

Wat we dan over het hoofd zien is dat geen zin hebben nog niet een probleem an sich is. Geen zin hebben is iets heel anders dan weerstand hebben, of pijn of angst. Of echt veel te moe zijn. Of grenzeloos zijn. Mensen, en therapeuten soms in het bijzonder, zijn ontzettend goed in het problematiseren van dingen, want problemen zijn nu eenmaal ons werk.

Ik heb ook heel vaak geen zin om de afwas te doen. Soms laat ik hem staan en dat is oké. Soms doe ik hem toch en dat is dan toch wel fijn achteraf. En soms sta ik alsnog swingend met afwasborstel in de hand te poetsen voor het vaderland. Als je begrijpt wat ik bedoel.

Zolang je je vrij voelt om ‘nee’ te zeggen, is het soms ook prima om ‘ja’ te zeggen. Maar dat kan alleen in verbinding.  Zodra we elkaar gaan beschuldigen of dwingen, is die vrijblijvendheid weg.

Een verschillende behoefte hoeft dus niet perse problematisch te zijn. En ook geen uitdaging, voor de oplossingsgerichten onder ons. Als er verbinding is, dan kan het verschil er gewoon zijn, je kan er samen om lachen, om huilen, over praten, elkaar tegemoet komen, of niet en daar dan vrede mee hebben, of niet, en daar dan weer op terugkomen. Knuffelen, of juist niet. Zonder elkaar af te wijzen, te beschamen, te dwingen of weg te sturen. Zonder je eigen behoefte weg te stoppen, je te schikken, over je grenzen te gaan en al die andere dingen die we geneigd zijn te doen als we elkaar niet meer kunnen vinden.

Verbinding dus. Makkelijker gezegd dan gedaan. Je zou er bijna voor gestudeerd moeten hebben. Voor vrouwen is er vaak alleen seks mogelijk als er verbinding is, voor mannen is seks meestal de makkelijkste weg naar verbinding. En dat kunnen we vaak maar heel moeilijk begrijpen van elkaar.

Als je een kind hebt gekregen, spelen er ook nog een hoop andere dingen mee, zoals hormonen, moeheid, verschuivingen in zelfbeeld en relatiepatronen. En dan is het niet gek als je de verbinding even kwijt bent. Of er achter komt dat daar eigenlijk al langer iets mist. Dat is geen schande.

Bij een andere collega hangt een briefje op de toiletdeur met ‘zoek elkaar, niet de oplossing’.  Als dat niet lukt, dan is er hulp.  Het maakt niet uit of dat een psycholoog, een seksuoloog of een therapeut is. Als het maar iemand is, die verbinding kan maken met jullie allebei.

Therapie dus. Gewoon doen.  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *